„A teraz proszę sobie wyobrazić maszyna posiada ogromne rezerwy energetyczne, zapewniające jej stałą aktywność w postaci jakiejś specyficznej działalności. Wytworzony w niej został stały impuls roboczy. Kierunek działania określa się całokształtem oddziaływań zewnętrznych. Dalej, maszyna charakteryzuje się integralnością „funkcjonalną". Ale mimo pozorów jej doskonałości zawsze znajdzie się w niej jakieś słabe ogniwo. Wówczas maszyna działa w kierunku zlikwidowania tego słabego ogniwa. W miarę usuwania braków zmienia się ogólne tło, a na nim uwydatniają się nowe słabe ogniwa. Tak powstaje stały impuls do samodoskonalenia się maszyny. Równocześnie udoskonala się i jej działalność, zmienia się jej stosunek do otoczenia.
— A trzecia zasada
— Chce pan poznać trzecią Dobrze. Maszyny przyswajają sobie określony ludzki sposób percepcji otaczającego świata. Na tym polega ich wychowanie, wykształcenie. Uczą się wyodrębniać z otoczenia wszystko, co nowe, niezwykłe... Proszę sobie przypomnieć Mary... Tu Cavy uśmiechnął się zjadliwie.
— Jeszcze jedno pytanie, panie profesorze... W jakim stosunku do tego, co usłyszałem przed chwilą, pozostaje to, co teraz widziałem“(10)